ഞാൻ പോയാലും ആശ്വാസം നൽകുന്ന, സകലവും പൂർത്തിയാക്കി വിശുദ്ധീകരിക്കുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ നിങ്ങളിൽ ആവസിക്കും എന്ന നാഥന്റെ വാക്കുകളിൽ, പത്തു ദിനത്തിന്റെ കാത്തിരിപ്പിൽ, മാളികമുറിയിൽ അഗ്നിനാവുകളുടെ രൂപത്തിലും അനേക ഭാഷകളിൽ ഉള്ള ദൈവീകരണ നൽവരത്തിലും ദൈവാത്മാവ് ആവസിച്ച ശ്രേഷ്ഠ ദിനം.
ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും നിർണായകമായ സംഭവങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ശുദ്ധമുള്ള പെന്തിക്കോസ്തി. സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ വിശ്വാസ, ആരാധന പാരമ്പര്യത്തിലെ വലിയപെരുന്നാൾ ആണിത്. മനുഷ്യാവതാര രഹസ്യത്തിന്റെ സമാപ്തിയിലേക്കും, സഭയുടെ ദൗത്യജീവിതത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലേക്കും നയിക്കുന്ന ഈ മഹാസംഭവം, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ആവാസത്തിന്റെ പെരുന്നാളായി സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭ അതീവ ഭക്തിയോടെയും ആത്മീയ ഗൗരവത്തോടെയും ആചരിക്കുന്നു.
ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് നൽകിയ വാഗ്ദാനം നിറവേറിയ ദിനമാണ് പെന്തിക്കോസ്തി. “പെന്തക്കോസ്തി” എന്ന വാക്ക് ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിലെ Pentekoste എന്ന പദത്തിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടായത്. അതിന്റെ അർത്ഥം “അമ്പതാം ദിവസം” എന്നതാണ്. യഹൂദന്മാർ പെസഹാ പെരുന്നാളിന് ശേഷം അമ്പതാം ദിവസം ആഘോഷിച്ചിരുന്ന വിളവെടുപ്പ് പെരുന്നാളിനെയും നിയമലഭ്യ സ്മരണയെയും ക്രിസ്തീയ സഭ പുതിയ ആത്മീയ അർത്ഥത്തിൽ സ്വീകരിച്ചു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉയിർപ്പിന് ശേഷം അമ്പതാം ദിവസമാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവ് അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെമേൽ ഇറങ്ങിവന്നത്.
പെന്തക്കോസ്തി സംഭവത്തെ കുറിച്ച് അപ്പൊസ്തലപ്രവർത്തികൾ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. യെരുശലേമിലെ മാളിക മുറിയിൽ പ്രാർത്ഥനയിൽ ഒന്നിച്ചുകൂടിയിരുന്ന ശിഷ്യന്മാരുടെമേൽ “അഗ്നിനാവുകൾപോലെ” പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഇറങ്ങി വന്നു. അവർ വിവിധ ഭാഷകളിൽ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വങ്ങൾ പ്രസംഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. “പരിശുദ്ധാത്മാവു നിങ്ങളുടെ മേൽ വരുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ശക്തി പ്രാപിക്കും.” – അപ്പൊസ്തലപ്രവർത്തികൾ 1:8
ഈ സംഭവം വെറും അത്ഭുതാനുഭവമല്ല; മറിച്ച് ഭയന്നും അടഞ്ഞുമിരുന്ന ശിഷ്യന്മാരെ ധൈര്യശാലികളായ ക്രിസ്തു സാക്ഷികളാക്കി മാറ്റിയ ദൈവിക ശക്തിയുടെ അവതരണമാണ്.
സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് പാരമ്പര്യത്തിൽ പെന്തിക്കോസ്തി “സഭയുടെ ജനനദിനം” എന്ന നിലയിൽ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ക്രിസ്തു തന്റെ ശരീരമായ സഭയെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ജീവിപ്പിക്കുകയും ലോകത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്ത ദിനമാണിത്.
ക്രൂശിതനായി ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവിന്റെ സുവിശേഷം ലോകത്തിന്റെ അറ്റങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുവാനുള്ള ദൗത്യത്തിന് സഭയെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയത് പരിശുദ്ധാത്മാവാണ്. അതുകൊണ്ട് പെന്തിക്കോസ്തി ഒരു ചരിത്രസംഭവം മാത്രമല്ല, ഇന്നും സഭയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആത്മാവിന്റെ ജീവനുള്ള സാന്നിധ്യത്തിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്.
സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ശുശ്രൂഷാക്രമങ്ങളിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന് അത്യന്തം പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് വി.കുർബ്ബാനയിലെ “എപ്പിക്ലേസിസ്” (പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന പ്രാർത്ഥന) പെന്തിക്കോസ്തിയുടെ തുടർച്ചയായ അനുഭവമായി സഭ കാണുന്നു.
അപ്പവും വീഞ്ഞും ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരവും രക്തവുമായി മാറുന്നതും വിശ്വാസികളുടെ ഹൃദയം വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെയാണ്. അതുകൊണ്ട് ഓരോ വി.കുർബ്ബാനയും ഒരു ആത്മീയ പെന്തിക്കോസ്തി അനുഭവമായി സുറിയാനി പിതാക്കന്മാർ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു.
സഭാഗാനങ്ങളിലും പ്രാർത്ഥനകളിലും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ “ആശ്വാസദായകൻ”, “സത്യാത്മാവ്”, “ജീവദായകൻ”, “അഗ്നിശക്തി” എന്നിങ്ങനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. പെന്തക്കോസ്തിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട “അഗ്നിനാവുകൾ” ശുദ്ധീകരണത്തെയും ദൈവിക സാന്നിധ്യത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പഴയ നിയമത്തിൽ മോശെ കത്തുന്ന മുള്ക്കാടിൽ ദൈവസാന്നിധ്യം കണ്ടതുപോലെ, പുതിയ നിയമത്തിൽ മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളെ ദൈവത്തിന്റെ ആലയങ്ങളാക്കാൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് അഗ്നിയായി ഇറങ്ങി വന്നു.
നാവുകളുടെ രൂപത്തിൽ ആത്മാവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് സുവിശേഷപ്രഘോഷണത്തിന്റെ ദൗത്യത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ബാബേൽ ഗോപുരത്തിൽ ഭാഷകളാൽ ചിതറിപ്പോയ മനുഷ്യരാശിയെ, പെന്തിക്കോസ്തിയിൽ ആത്മാവിലൂടെ ഒരുമിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
സുറിയാനി സഭയുടെ വിശ്വാസത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് വെറും ശക്തിയോ വികാരമോ അല്ല; ത്രിത്വത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ ദൈവിക വ്യക്തിയാണ്. ആത്മാവ് വിശ്വാസികളെ വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും, സത്യത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും, പ്രാർത്ഥനയിൽ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
വിശ്വാസിയുടെ ജീവിതത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഫലങ്ങൾ പ്രകടമാകണം:
സ്നേഹം, സന്തോഷം, സമാധാനം, ദീർഘക്ഷമ, ദയ, വിശ്വാസം, ആത്മനിയന്ത്രണം (ഗലാത്യർ 5:22-23). പെന്തിക്കോസ്തി നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്, സഭയുടെ യഥാർത്ഥ ശക്തി മനുഷ്യബുദ്ധിയിലോ അധികാരത്തിലോ അല്ല; പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൃപയിലാണെന്ന സത്യമാണ്.
ആധുനിക ലോകത്തിൽ ഭിന്നതകളും ഭയങ്ങളും ആത്മീയ ശൂന്യതയും വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ പെന്തിക്കോസ്തി സഭയെ പുതുക്കലിലേക്കു വിളിക്കുന്നു. പ്രാർത്ഥനയിലും ഐക്യത്തിലും സാക്ഷ്യജീവിതത്തിലുമാണ് ആത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനം അനുഭവിക്കപ്പെടുന്നത്.
അപ്പൊസ്തലന്മാരെ ധൈര്യശാലികളാക്കിയ അതേ ആത്മാവ് ഇന്നും സഭയെ നയിക്കുന്നു.
പെന്തിക്കോസ്തി ഒരു പെരുന്നാൾ മാത്രമല്ല, സഭയുടെ ജീവശ്വാസമാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്ഷാപ്രവർത്തനം ലോകത്തിൽ തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിന്റെ ദൈവിക സാക്ഷ്യമാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ അവതരണം. സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭ ഈ മഹാസത്യത്തെ ആരാധനയിലൂടെയും വി. കുർബ്ബാനയിലൂടെയും ആത്മീയ ജീവിതത്തിലൂടെയും തലമുറകളായി സംരക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
പരിശുദ്ധാത്മാവ് അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെമേൽ ഇറങ്ങിയതുപോലെ നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിലും ഇറങ്ങി വന്ന് വിശ്വാസത്തിലും വിശുദ്ധിയിലും സാക്ഷ്യജീവിതത്തിലും നമ്മെ ശക്തിപ്പെടുത്തട്ടെ.
